wealthtechgrowth

⏱️ การจัดการเวลาและงาน เริ่มวันด้วยการวางแผน : เขียนลิสต์งานสำคัญ 3–5 อย่างที่จะทำให้เสร็จ ใช้เทคนิค Time Blocking : แบ่งเวลาเป็นช่วง ๆ เช่น ช่วงเช้าโฟกัสงานหนัก ช่วงบ่ายประชุม ทำงานยากก่อน : งานที่ต้องใช้สมาธิสูงควรทำตอนเช้า เพราะสมองยังตื่นตัวและโฟกัส 💻 เครื่องมือและสภาพแวดล้อม ใช้แอปช่วยจัดการงาน : เช่น Microsoft To Do หรือ Trello จะช่วยไม่ให้หลงลืม จัดโต๊ะทำงานให้โล่ง : โต๊ะที่สะอาดช่วยให้สมาธิดีขึ้น ปิดแจ้งเตือนที่ไม่จำเป็น : ลดการถูกรบกวนจากมือถือหรือแอปแชท เช่นตั้งปฏิทินให้มีช่วงเวลาโฟกัส 🧠 แนวคิดและนิสัย ตั้งเป้าหมายรายวัน : ให้ชัดเจนว่า “วันนี้ต้องเสร็จอะไร” พักเบรกสั้น ๆ : ใช้เทคนิค Pomodoro ทำงาน 25 นาที พัก 5 นาที รวมงานคล้ายกันไว้ด้วยกัน : เช่น ตอบอีเมลทีเดียว ไม่ต้องเปิดดูทั้งวัน ทบทวนวันทำงาน : ก่อนเลิกงาน ลองเช็กว่าอะไรทำสำเร็จ อะไรต้องปรับปรุง 💡 เคล็ดลับเหล่านี้ไม่ใช่แค่ทำให้ “งานเสร็จเร็วขึ้น” แต่ยังช่วยให้เราทำงานอย่างมีคุณภาพ และมีเวลาสำหรับชีวิตส่วนตัวมากขึ้นด้วย

การเตรียมตัวก่อนออกจากงาน ไม่ว่าคุณจะเป็นคนเลือกออก ถูกบังคับให้เปลี่ยน หรือถูกเลิกจ้างกะทันหัน บางคนออกจากงานด้วยรอยยิ้ม บางคนออกมาพร้อมคำถาม และบางคน…ไม่ได้เลือกออกเลยด้วยซ้ำ แต่ไม่ว่าการออกจากงานจะเกิดขึ้นแบบไหน สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันเสมอคือ ชีวิตกำลังเปลี่ยนจังหวะ บทความนี้ไม่ได้เขียนมาเพื่อบอกว่า “ลาออกอย่างไรให้ประสบความสำเร็จ” แต่เขียนมาเพื่อชวนคิดว่า เราจะ เตรียมตัว อย่างไร เพื่อไม่ให้ตัวเองแตกสลาย ในวันที่งานไม่อยู่ตรงนั้นอีกแล้ว การเตรียมตัวก่อนออกจากงาน ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน หรือเอกสาร หลายคนคิดว่าการเตรียมตัวก่อนออกจากงานคือ เก็บเงิน หาแผนสำรอง รีบหางานใหม่ สิ่งเหล่านี้สำคัญ แต่จากประสบการณ์ของฉัน สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคือ การจัดระเบียบ “ตัวเราเอง” ก่อนสถานะจะเปลี่ยน เพราะวันที่เราไม่ได้ตื่นขึ้นมาแล้วเป็น “พนักงานของที่นี่” สมองและใจจะถามเราทันทีว่า “แล้วฉันคือใคร” สิ่งแรกที่ควรเตรียม: การปิดบทอย่างรู้ตัว ไม่ว่าคุณจะลาออกเองหรือถูกเลิกจ้าง การ “ปิดบท” อย่างตั้งใจ ช่วยให้ใจไม่ค้างคา ปิดงานที่ปิ...

 ซีรีส์: พักอย่างมีศักดิ์ศรี (Living with Dignity Between Jobs) ถ้าคุณอ่านมาถึงบทความนี้ เป็นไปได้ว่าคุณไม่ได้ต้องการ “แรงผลัก” แต่ต้องการ เข็มทิศ เข็มทิศที่บอกว่า ช่วงเวลาที่ไม่ได้ทำงานประจำ ไม่ได้หมายความว่าคุณหยุดเติบโต หรือกำลังถอยหลังในชีวิต ว่างงาน ≠ ว่างเปล่า คำว่า “ว่างงาน” ฟังดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในความเป็นจริง มันคือช่วงที่ ระบบเดิมหยุดทำงานกับคุณชั่วคราว และนั่นไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป เพราะถ้าคุณทำงานต่อไปทั้งที่: ร่างกายอ่อนล้า ใจหมดแรง ความคิดตื้อจนมองไม่เห็นทางเลือก ต่อให้มีรายได้ คุณก็อาจกำลัง “ขาดทุนชีวิต” อยู่เงียบ ๆ การพักฟื้น คือการลงทุนรูปแบบหนึ่ง เราเคยชินกับการมองคำว่า “ลงทุน” ว่าต้องเกี่ยวกับ: เงิน ตลาด ผลตอบแทนเป็นตัวเลข แต่ในความเป็นจริง การลงทุนที่สำคัญที่สุดของวัยทำงาน คือ การลงทุนกับตัวเอง การพักเพื่อ: ให้ร่างกายกลับมาทำงานได้ปกติ ให้ระบ...

ซีรีส์: พักอย่างมีศักดิ์ศรี  (Living with Dignity Between Jobs) ถ้าคุณกำลังว่างงาน ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ มีความคิดหนึ่งที่มักโผล่ขึ้นมาเสมอคือ “ฉันกล้าใช้เงินเก็บแบบนี้ได้จริงเหรอ” เราถูกสอนมาตลอดว่า เงินเก็บต้องห้ามแตะ ต้องเก็บไว้ ต้องอด ต้องทน และถ้าเอาออกมาใช้ แปลว่า “วางแผนไม่ดี” แต่ความจริงคือ เงินเก็บไม่ได้มีไว้เพื่อโชว์ตัวเลขในบัญชี มันมีไว้เพื่อให้คุณ “เลือก” ได้ในวันที่ชีวิตบีบคุณเข้ามุม เงินเก็บไม่ใช่เครื่องพิสูจน์ความเก่ง หลายคนรู้สึกผิดกับเงินเก็บ ไม่ใช่เพราะใช้มัน แต่เพราะกลัวคนอื่นคิดว่า “ไม่ขยัน” หรือ “ไม่มีความสามารถพอจะหางานใหม่ทันที” ทั้งที่เงินเก็บก้อนนั้น อาจมาจากการทำงานหนักหลายปี การอด การไม่ใช้ การเลือกความมั่นคงมากกว่าความสุขชั่วคราว การใช้เงินเก็บเพื่อดูแลตัวเอง ไม่ใช่...

ซีรีส์: พักอย่างมีศักดิ์ศรี · บทความพิเศษ (ไกด์สั้น) แผนการเงินช่วงพักงาน: ไกด์ 30 นาที เพื่อไม่ให้หลงทาง ถ้าคุณกำลังพักงาน (ถูกเลิกจ้าง/ลาออก/ตั้งใจหยุดเอง) สิ่งที่ทำให้เครียดที่สุดมักไม่ใช่ “ไม่มีงาน” แต่คือคำถามว่า “เงินจะพอไหม” บทความนี้สั้น ๆ เน้นทำได้จริงใน 30 นาที Step 1: รู้ตัวเลขที่สำคัญที่สุด (5 นาที) ไม่ต้องละเอียด แค่ซื่อสัตย์ แล้วเขียน 3 ตัวเลขนี้: 1) เงินที่ใช้ได้จริงทั้งหมด = __________ บาท 2) รายจ่ายขั้นต่ำต่อเดือน = __________ บาท/เดือน 3) อยู่ได้กี่เดือน = ข้อ 1 ÷ ข้อ 2 เช็กเร็ว: ถ้าข้อ 3 มากกว่าช่วงพักงานที่ตั้งใจไว้ → คุณยังปลอดภัย Step 2: แยกเงินออกเป็น 2 กอง (10 นาที) ไม่ต้องมีหลายบัญชี แค่แยกบทบาทให้ชัด (ในชีต/ในหัวก็ได้) กองที่ 1: เงินใช้ชีวิต ค่าเช่า / อาหาร / ค่า...

ซีรีส์: พักอย่างมีศักดิ์ศรี (Living with Dignity Between Jobs) มีอยู่ช่วงหนึ่งในชีวิต ที่เรารู้สึกว่า เราไม่ได้ “ล้มเหลว” แต่เราก็ไม่ไหวจะไปต่อแบบเดิมแล้วเหมือนกัน บางคนถูกเลิกจ้าง บางคนเลือกลาออก บางคนยังทำงานอยู่ แต่ใจลาออกไปนานแล้ว ไม่ว่าจะกรณีไหน สิ่งที่เหมือนกันคือ ความรู้สึกผิด ผิดที่หยุด ผิดที่ไม่สู้ต่อ ผิดที่ไม่ “อดทน” ให้เหมือนที่สังคมสอนมา ทั้งที่ในความเป็นจริง เราแค่ “เหนื่อยจริง ๆ” ความจริงข้อหนึ่งที่ไม่มีใครพูดกับมนุษย์เงินเดือน งานประจำไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อมนุษย์ทุกคน และไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เราทำไปได้ตลอดชีวิตโดยไม่กระทบอะไรเลย หลายคนไม่ได้ขี้เกียจ ไม่ได้อ่อนแอ ไม่ได้ไร้ความสามารถ แต่แบกงาน แบกความคาดหวัง แบกความไม่มั่นคง มานานเกินไปโดยไม่เคยได้พักจริง ๆ  การยอมรับว่า “ฉันไม่ไหวแล้ว” ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ มันคือความซื่อสัตย์กับตัวเองขั้นสูงมาก ช่วงว่างงานไม่ใช่ช่วงสูญเปล่า เรามักถูกสอนว่า คนดีต้องมีงานทำ ต้องยุ่ง ต้องมีรายได้สม่ำเสมอ พอวันหนึ่งไม่มีงาน หรือเลือกจะหยุด เราจึงรู้สึกเหมือนตั...